De gewone man

“Hela, hela, hela!”

Het was de warme groet van een Gentse fietser, die zich nog door een klein gaatje op het voetpad van de Ajuinlei probeerde te wurmen en deze boomer op zijn weg vond. Mijn halfingeslikte opmerking keerde terug als een boze boomerang dat ik uit mijn doppen moest kijken.  De fietser, zeker de iets oudere fietser zoals ik hem al beschreef in 2019,  is hier de keizer van de openbare weg. Dat was bij deze duidelijk. De toon was gezet.

Enkele tientallen meters verder wees een fietsende krullenbol met bloemen aan het stuur van haar longtail fiets, duidelijk fel geïrriteerd, dat ik op háár fietsstraat wandelde. Je kent ze, die roodgeverfde stroken waar fietsen en  steps heersen en de automobilist nederig het hoofd moet buigen. Die privileges, die met goede bedoeling werden toegekend aan de fietsende Gentenaars, zijn in de jaren van ver doorgeschoten vélofiel bestuur gemuteerd tot een zekere arrogantie in een sfeer van “ne me touche pas, want ik ken de schepen van mobiliteit”.

Dat laatste vind ik geen argument want wie kent hem niet? Wanneer hij bij elke gemeenteraad de kop van jut is en in het verslag van de Gentenaar als de meest geviseerde schepen van de stad gebrandmerkt wordt, dan moet je al erg je best doen om hem niet te kennen.  Lokale circulatieplannen, knips, paaltjes, boetelawines… het hele verknipte arsenaal om de ecofiele tweeverdieners, donkergroene universitairen, sociaal geëngageerde veganisten  en hippe IT’ers te behagen, en de gewone man op stang te jagen, komen uit zijn brein en dat van zijn fel gekoesterd leger van diverse medewerkers dat zich telkens weer mag verkneukelen aan de vele fietstrofeeën die de stad Gent binnenrijft.

Uiteraard behoort die gewone man tot de luide en grofgebekte minderheid in de ogen van zij die zich het alleenrecht op “het Groot Gelijk” toe-eigenen.  Op 9 juni heeft het Petra-De-Sutter-effect hun gevoel van superioriteit nog versterkt. Maar laat de veroordeling tot die “minderheid” nu juist voor de gewone man een opportuniteit wezen. In het inclusieve Gent van schepenen El-Bazioui en Heyse worden minderheden gekoesterd, gesoigneerd en gepamperd. Misschien kan de gewone man subsidie krijgen om zijn luidheid en grofgebektheid te ontwikkelen tot een meer eloquent wapen in de strijd tegen de allesbepalende dictatoriale meerderheid. Maar ik vrees dat de Groot-Gelijkers van de Botermarkt Macron-gewijs, alles in het werk zullen  stellen om de die luide en grofgebekte minderheid te marginaliseren, erger nog, te ridiculiseren.

Benieuwd of de voluntaristen van Voor Gent oor zullen hebben naar de verzuchtingen van de gewone man en of die gewone man na 13 oktober nog uit zijn voordeur zal kunnen  stappen zonder overhoop gereden te worden door een voetpadpiraat op twee wielen.