Tot 12 september. Tot verenigd rood, donkerrood zeg maar, naar de Oostendse hippodroom komt, ooit het nec plus ultra voor de rijke gokkers en de arme dromers van gemakkelijk geldgewin. Dat laatste moet Manifiesta, een organisatie uit Brussel, geïnspireerd hebben. Ze maken er een feest van de solidariteit van. Zoals steeds, een unidirectionele solidariteit, van de rijke sm**rl*pp*n naar de hongerige dromers. Honger hebben ze, zelf eten maken is moeilijk. In een wereld waar de verdrukte fietskoerier hen de falafel, taco’s, quinoaschotels en durum aanzeulen, is nadenken over hoe er eten op tafel moet komen geen issue. Niet ‘wij’ moeten, koken, de overheid moet dringend aan het fornuis gaan staan en de ingrediënten wegritsen uit de voorraadkasten van hen die er voor gewerkt hebben.  Unidirectionele solidariteit dus.

Ter plaatse zal je er de fine fleur van de muziekwereld vinden. De onvermijdbare Manu Chao, notoir stichter van ATTAC, de opportunistische Noordkaap (een beetje spotlight kan nooit kwaad tijdens de oude dag), Kaat Van Stralen, exponent van hyperkinetisch kleinkunstgeweld en garant voor straffe uitspraken over de grote vijanden van het thuispubliek, ik zeg maar, Theo Francken en Annelies Verlinden. Op de website vind je verder een plejade, voor boomers compleet onbekende artiesten, die ongetwijfeld het solidaire publiek zulle opjutten tegen alles… gewoon tegen alles. Succes gegarandeerd.

Nadien wat napraten met een Cuba Libre, maar dan zonder een kapitalistische Coca Cola, een mojito of een Daiquiri, zolang het maar een link heeft met Cuba, de heilstaat in het donker. Ongetwijfeld zal deze editie weer afgesloten worden met de enthousiaste meezinger Bella Ciao waarmee de aanwezigen de sprong maken van de Caraïben naar de Abruzzen, dichter bij huis, waar ze zich wéér druk kunnen maken over Meloni en Salvini. Zo blijft de woede gekoesterd en de noodzaak om verantwoordelijkheid voor de eigen toekomst te nemen, verdrongen.