Elke milieubewuste Belg gaat spaarzaam om met zijn of haar kleren. Wij gooien niets meer weg, we schenken het aan de kringwinkel, we droppen het in een kledijcontainer van het Leger des Heils of bij een inzamelpunt voor Gaza. Of we zetten het op Vinted. Elke jonge moeder heeft ongetwijfeld een account bij de Litouwse website, onder de kundige leiding van een Nederlander. En je weet wat ze hier zeggen van Nederlanders.
Draag je het niet, verkoop het dan. En je doet er de planeet een plezier mee. Wat er met de tweede-, derde- of vierdehands kledij uiteindelijk gebeurt, is van geen belang. De handen zijn gewassen in onschuld. Het geweten is zuiver en groen, een niet te miskennen voordeel, zeker als je in Gent woont. En als het al eens misloopt, dan ga je beseffen dat er ergens een koper rondloopt die je heeft opgelicht. Naïviteit heeft zijn prijs.
Tweedehands is de hedendaagse heilige graal van het jonge volk. Zelfs pasgeboren baby’s worden meegesleurd in de gutmenschdwang van jonge mama’s. Gewiekste profeten van degrowth stimuleren ouders in hun ecologisch dwangneurose om zeker niets nieuw te kopen voor hun verse oogappel. Nee aan de carbon footprint en nee aan het grootkapitaal. Websites als Micmacminuscule be, Pakske.be en Yesbaby.be moeten bij Google ongetwijfeld flink wat kapitaal neertellen om bovenaan te staan als je zoekt naar verantwoorde babyspullen.
Tweedehands kruippakjes, pyjamaatjes en body’tjes creëren een nieuw lompenproletariaat. Wedden dat die bewuste mama’s later hun kinderen niet alleen nieuwe kleren ontzeggen maar ook een grote bron van eiwitten onder de vorm van vis of vlees. Dat ze hierdoor ook hun eigen kinderen zullen degrowthen, zal hen worst of, beter gezegd, tofu wezen. Een nieuwe generatie pedante betweters wordt klaargestoomd om de wereld te veroveren: veganisten in tweedehandskleren.
Tenzij… Tenzij die generatie de rafelige randjes van hun kleren en de hamburgers van de Vegetarische Slager beu worden en zich keren tegen hun ouders. Wie is er nooit een opstandige puber geweest? Ik zie ze al thuiskomen met een Big Mac of een Ardeense saté, en die wellustig verorberen voor de neus van hun kombucha slurpende mama, of languit in de sofa een Pallieterke doorbladeren naast hun De Morgen-lezende papa, of een foldertje van Het Vlaams Belang achteloos bovenop een stapeltje brochures van Natuurpunt gooien. Of misschien overtuigen ze hun opa wel om hen voor hun zestiende verjaardag een tweedehandse brommer te kopen om nooit meer met een bakfiets te moeten rijden. Ze noemen dit “generatieconflict”.
Waarschuwing: opstandige pubers mogen niet verkocht worden op 2ehands.be
Everaert 