Er wordt gedobbeld aan de Botermarkt. Voor Gent en Groen zitten samen om er uit te komen wie de meest progressieve partij is. Wordt het de keuze van het gRote haRt of deze van de woke waanzin? Zal het nieuwe stadsbestuur zijn blijde intrede maken vanuit Horebeke langs de Chaussée d’Amour, onder de triomfboog van Termont tot aan de stadshal? Of wordt het alsnog een vlaggenparade met tromgeroffel op 11 juli?
“Ganda panis et circenses est” : Gent is brood en spelen, zuurdesembrood en Gentse feesten, quinoa en Nikkolah. De kostprijs is onbelangrijk. Wie speelt denkt niet en rekent nog veel minder. Gent is liefde en liefde is onbetaalbaar, althans volgens de demonstranten op het Vredesplein aka Poeljemarkt. Als je geen besef hebt van geld, heb je ook geen probleem. Wie het verschil niet kent tussen investeringen en kosten wacht een mooie toekomst in Gent. Alle financieel ongeletterden kunnen in Gent komen feesten als de beesten.
Wie echter bezorgd is om centen en schulden zijn zure mensen, geboetseerd uit azijn en chagrijn, én met de foute DNA-moleculen in hun genen. Wie zich wil verplaatsen met de wagen veracht de veiligheid van de fietsers en de luchtwegen van de Gentenaars. Wie écht ondernemerschap voorop stelt, verloochent de weldoende economie van VZW’s zonder neergelegde jaarrekeningen en ongecontroleerde inkomsten. Kortom, bezorgde burgers horen niet in het ecoparadijs van Gent.
Het conclaaf is bezig maar we zien geen rook. Vera is vertrokken, Petra blijft. Een beetje federale nuchterheid kan geen kwaad hoewel ze ook daar geen stichtend voorbeeld van efficiënte financiën zijn. Het valt af te wachten hoe blauw paars kleurt. Gaan we toch naar 2 miljard schulden en beestige feesten? Of staan we binnenkort gewoon met de voeten op de grond?
Everaert 