Neusring

Je kan er niet omheen al zou je dat liever willen. De neusring, centraal in het gezichtsveld, is pure horror voor de aanschouwer, maar vol symboliek voor de bezitter. Gepiercete mensen vinden blijkbaar genot in het ontsieren van hun aangezicht, omdat het voor hen staat voor vruchtbaarheid, kracht, succes of een andere esoterische invulling.

Oorringen, ja. Mijn nichtje kreeg al gouden oorringetjes toen ze twee jaar oud was. Dat is, toegegeven, al lang geleden. Iets met een katholieke traditie? Of ook weer associatie met kracht, energie, passie en verlangen… bij tweejarigen? Oorringen gaan nooit verdwijnen, ook niet bij mannen, maar een hele lading shrapnel door tragus, antitragus of helix? Het lijkt wel of ze slachtoffer waren van een terreuraanslag met spijkerbommen. Misschien zijn fans van dergelijke zelfmutilatie gefascineerd door cultural appropriation, iets wat ze nochtans zelf verfoeien. Dat laatste was enkele jaren terug een thema, maar in de progressieve wereld zijn dergelijke thema’s vaak even fluïde te zijn als genders. Over tepel piercings en prins alberts heb ik geen mening daar ze, meestal toch, aan het zicht onttrokken zijn en aldus minder nausea veroorzaken bij de toevallige passant.

Terug naar de neusring. Je zag het vroeger bij stieren. In het neustussenschot of septum zitten veel zenuwuiteinden waardoor manipulatie van de neusring de agressiviteit van de stier corrigeert. Doch ik vermoed dat heel wat septumpiercing-bezitters niet veel zenuwuiteinden meer hebben in hun neus.  Bij varkens was de ring bedoeld om de groentetuin van de boeren niet om te woelen. Misschien is het een dingetje dat bij vegans is blijven hangen.

Voor veel mensen is de neusring iets … speciaal.  Het is symbolisch, esthetisch, en vaak een emanatie van hun zelfverklaarde sterke persoonlijkheid, zeker als het gecombineerd wordt met fel gekleurd paars, fuchsia of metaalblauw haar. Het toont iets van “ik heb geen problemen”…

Misschien wél in de winter als het snot aan hun neusring vast vriest.